O nierządzie, córach Koryntu i legalizacji prostytucji słów parę.

Upał, a raczej jego resztki w naszym mieszkaniu i niewyspanie nie pozwalają mi myśleć. Choć wczoraj poszliśmy spać tak wcześnie, po szalonym na swój sposób weekendzie moje ciało potrzebuje więcej czasu na regenerację. Do tego duszne powietrze którego nie wyleczył u nas jeszcze deszcz, upał i duchota nie pozwalają głęboko zanurzyć się w oceanie snów, na dobre przytulić się do Morfeusza. Zasadniczo, do nikogo nie chce się człowiek przytulać, bo lepi się od potu.
Jutro znów ma być 30 stopni. Zapowiada się ciekawie, zwłaszcza, gdy dzisiejsze deszcze wyparują i sprawią, że klimat będzie iście tropikalny.
Mój mózg zmienia się w galaretę. Kiedyś znacznie lepiej znosiłam taką pogodę, teraz wyprawa do Biedronki po zakupy na obiad jest wielkim wyzwaniem, którego jeszcze nie podjęłam i raczej jest zadaniem, którym obarczę Męża. Cóż, skręcona kostka jest dobrą wymówką. Trzeba by zrobić coś na obiad ale...zresztą, jaki obiad. Czy komukolwiek chce się jeść w takiej pogodzie? Zastanawiam się, jak jutro wytrzymam w pracy. 40 osób w pokoju, włączone komputery i brak jakiegokolwiek ruchu powietrza. Popsuta klimatyzacja. Genialnie.

Zdecydowanie, najbardziej Frida nadaje się do deszczowego klimatu Wielkiej Brytanii czy chłodnego klimatu Szwecji. Zdecydowanie Frida modli się wręcz o kolejny deszcz, porządny, a nie parę kropel.

Dobra dobra, już nie narzekam. Pogoda jak pogoda, a my musimy jej sprostać. Przedtem marudziliśmy że zimno i pada, jak w piosence Kazika, dzisiaj marudzimy, że gorąco. My, Polacy, kochamy narzekać na wszystko, co się nam przydarza. Dlatego staram się naprawić mój mózg i moje rozumowanie, postaram się zmusić do działania. Choćby do czytania. Choć, jedną książkę już połknęłam. Ta, która zrodziła dziwne myśli i aż kazała napisać maila do A., zapytać go, co sądzi o tym i o tamtym.

Niby gorąco nadal w mieszkaniu i pootwierane okna nie pomagają, a myśleć się nie chce, a jednak, myśleć trzeba. Samo się robi. Może nie u wszystkich...

Tak w ogóle, w naszym świecie istnieje problem z myśleniem, mam wrażenie, że to swobodne coraz bardziej zanika ale nie będę znowu na ten temat się rozwodzić. Co za dużo, to niezdrowo. Staje się to nudną papką, którą nawet swojego umysłu nie chcę już karmić. A o niemyśleniu już sporo pisałam w aluzjach, o niemyśleniu samym w sobie, o braku swobody myśli powiem jeszcze nieraz.

Teraz na to za gorąco, cholera.

Nawet na seks mi za gorąco. To niezwykłe, ale zrezygnowałam dzisiaj rano z niego gdy Mąż się sennie do mnie dobierał, bo czuję, jak się gotuję. Choć śniło mi się, że jestem prostytutką a Mąż był moim klientem( sny w upale, zawsze spoko., sny po dziwnych książkach i dyskusjach właśnie). Jakiś czas temu śniło mi się, że zamawiamy sobie prostytutkę do trójkąta. Coś dużo tej prostytucji. Tabu, które mnie jakoś specjalnie nie porusza. Aż dziwne? Przecież kobietę powinno to oburzać, mierzić, straszyć....nie nie, co to to nie.

Nie, nie jest moją skrytą fantazją seksualną udawanie prostytutki czy korzystanie z niej, choć zastanawiałam się nad tym i jedyna „dziwka”, jaką bym chciała wynająć to shemale, aczkolwiek to odległa fantazja o hermafrodytyzmie, który mnie fascynuje i pociąga jako inny całkiem aspekt ludzkiej seksualności, to fantazja, do której trudno mi będzie przekonać mojego męża. Ale mniejsza o moje fantazje już, bo znowu za bardzo się o nich rozpiszę i rozgadam, jak ostatnio o szelkach. Teraz wszyscy w naszej komunie, w naszej kamienicy śmieją się z mojej fantazji o ...ogrodniczkach i szelkach. Także, ten temat muszę ukrócić. Wróćmy do czego innego, choć w tym upale o wiele łatwiej idą mi chyba dygresje...

W każdym bądź razie, zaczęłam się zastanawiać nad samą prostytucją. Wielu ją potępia, stosuje wobec Cór Koryntu pewien ostracyzm. A ja wam powiem, że dla mnie prostytucja jest porządku. I to jak najbardziej w porządku. Każdy rodzaj usług seksualnych. Znaczy- jest w porządku- jeśli to świadomy wybór kobiety ( bądź mężczyzny, choć będę pisać o kobietach, bo po prostu męska prostytucja zdarza się o wiele rzadziej) a nie handel żywym towarem, współczesne seksualne niewolnictwo.

Niewolnictwu mówimy zdecydowane nie, jak każdej innej krzywdzie. Wiadomo, to zupełnie inny temat, który mnie przeraża i przygniata. Problem, z którym nie umiemy walczyć. Ale wróćmy do szacownej prostytucji, a nie niewolnictwa i gwałtu. Dla mnie to dwie różne sprawy, choć, niestety w naszym świecie stale boleśnie się to łączy.

Zasadniczo, prostytutka jest chyba najstarszym zawodem świata. Moje panie, nie przesadzam. I nie mówię o ślicznych hurysach Mówię o jeszcze dawniejszych czasach. Pierwotnie dawałyśmy dupy za opiekę i mięso w jaskini. Handel wymienny, bardzo popularny u neandertalczyków i homo sapiens. Prostytucja jako taka zawsze była rzeczą wrodzoną w nasz klimat, zanim jeszcze zaczęliśmy budować cywilizację. Samice zawsze wykorzystywały samczy, większy niż nasz popęd ( a może nie tyle większy, co bardziej oczywisty) by pozałatwiać sobie pewne sprawy. By poczuć się bezpiecznie i zapewnić to samo swojemu potomstwu. To coś, co zostało w nas głęboko zakorzenione. Transakcje wiązane, coś, co stanowi wręcz dla nas instynkt.

Z czasem to się zmieniło, choć…czy nadal nieraz tak nie jest? Z tym że mięśnie zamieniono na pieniądze, wszystkie żony milionerów dające dupy za kasę na kosmetyczne i prawdziwe torby od Gucciego ( nie wiem czy Gucci robi torby, nie obchodzi mnie to, to tylko taki przykład). To dla mnie też mentalna prostytucja, prześpię się z tobą, bo masz fajne BMW i zapraszasz mnie na kolację. Z tym, że prostytucja nienazwana, nieoczywista, więc mniej potępiana. Hipokryzja. Rzucaj pomidorami w dziwkę na ulicy a sama dawaj dupy za kasę, tylko kasę nie w banknotach a w prezentach, poczuciu bezpieczeństwa. Prostytucja jest prostym biologicznym schematem, który społecznie zmieniliśmy. Który przemienił się przez wieki średnie, kiedy to stada kobiet podążały za armiami i zarabiały na życie.

Tak naprawdę zresztą, to nie tylko to oczywiste, pełne hipokryzji, lecenie na kasę. Tak naprawdę każdy związek ma w sobie schemat „coś za coś”. Ja daję ci bezpieczeństwo i oparcie, ty musisz dać mi to samo. Ja zarabiam na dom, ty opiekujesz się moimi dziećmi, ci, co przedłużają mój geotyp ( tu kłania się samolubny gen pana Dawkinsa). Ty dajesz mi rozkosz w łóżku i ja oczekuję od ciebie tego samego. Coś za coś i nie można nikogo za to winić. Nie można dawać, nie otrzymując, święty by tego nie wytrzymał.

W pewien sposób wszyscy dokonujemy transakcji wiązanych w relacjach. Nic więc dziwnego, że powstała prostytucja u samego zarania naszych dziejów. Jesteśmy ludźmi, a więc i zwierzętami. One też kochają transakcje.

Sama historia prostytucji jest ciekawa. Polecam zresztą książkę pana Marka Karpińskiego na ten temat. Ja nad historią nie będę się rozwodzić, ale… daje ona dużo do myślenia. Jest w niej wiele hipokryzji, choćby kościoła czy nas samych. Jest wiele szlachetnych kart, jak sukces i swoboda pań do towarzystwa. Jak to, że panie do towarzystwa były jedynymi wolnymi kobietami tak naprawdę, mogącymi posiadać majątek. Czy choćby to, że w niektórych religiach miłość z kapłankami, będącymi teraz choćby w Indiach prostytutkami, była świętym aktem. Jak to, że kapłanki będące córami Koryntu były nieraz czczone i zostawały najlepszymi partiami dla przyszłych mężów. Wręcz bito się o nie, bo były błogosławione...i ceniono ich wysokie umiejętności seksualne. No serio, kto nie ceni tego, że ktoś jest dobry w łóżku? Zwłaszcza w naszych czasach.

Ale my nadal jesteśmy hipokrytami. Jak wielu panów, którzy z prostytutek korzystają, ale ogólnie rzecz biorąc je potępiają. Mówią o nich wulgarnie, nie mają szacunku, choć korzystają z ich ciał. Tak, szacunku. Osobiście mam szacunek dla prostytutki taki, jak dla każdego innego człowieka.

Jak już pisałam, rozróżniam coś takiego jak prostytucja i handel żywym towarem. Bo jeśli kobieta jest prostytutką ze świadomego wyboru, co w tym złego? Sama bym nie potrafiła tak pewnie, choć kocham seks, ale każda z nas ma do tego prawo. I każdy z panów też, ostatnio coraz popularniejsza staje się funkcja pana do towarzystwa, choć jak pisałam wyżej, nadal to margines. Jeśli ktoś chce, czemu nie ma mieć prawa do takiego wyboru, zwłaszcza w naszych czasach, gdzie seks naprawdę staje się towarem? Zwłaszcza, że tak naprawdę seks zawsze był towarem. Nawet w głupich żartach wielu par czy wymuszaniu czegoś na mężach przez „post łóżkowy”. Nie powiecie, wiele kobiet tak robi. Robi tak też wielu mężczyzn. Nie dam ci dupy póki czegoś nie zrobisz. Wielu z nas robi to instynktownie wręcz.

Będąc szczerą, wolę prostytucję niż tak zwany sponsoring. Bo czym to się różni? Tylko nazwą, a Frida nigdy nie lubiła lukrowanych nazw. Prostytutka jest świadomą prostytutką, a nie mówi, że ma kilku przyjaciół którzy kupują jej prezenty. Nie uznaję tzw. sponsoringu, jako coś „czystszego” czy „lepszego”. To jedno i to samo, tak samo dupą czy ustami czasem zarabiasz na życie. Tu masz więcej klientów, tu masz mniej. Tu masz mieszkanie, tu stoisz pod latarnią. Już większy szacunek, znowuż, mam dla tych, co swoich zachowań są w pełni świadomi.

Fakt faktem- prostytucja ma swoje ciemne strony. Nie musiałabym o nich wspominać, ale zaraz pomyślicie, że jestem gorącą zwolenniczka prostytucji. Nie jest tak do końca. Mam tylko świadomość, że ona zawsze będzie istnieć i nic tego nie zatrzyma. Nawet, jeśli wszystkie gimnazjalistki dają dupy na prawo i lewo i tak nie zaspokoi to potrzeb rynku. Nadal seks będzie towarem, nadal będzie istniało coś za coś. Zawsze tak było i zawsze będzie, racz tylko czy, zależnie od czasów, stawia się to na piedestał, czy potępia rynsztokowo wręcz.

Zawsze niestety jednak będą istniały kobiety ze złamaną psychiką, złamanym życiem, nawet, jeśli to był ich wybór ( mówię, handel żywym towarem i zmuszanie do prostytucji przez alfonsów to dla mnie zupełnie co innego i będę o tym mówić do znudzenia). Zawsze będą pobite kobiety, miliony skrobanek, choroby przenoszone droga płciową. Ale prostytucja będzie istnieć i prostytutki trzeba szanować w jakimś sensie, a nie mieć do nich pretensje. W końcu ich zawód ma bogatą tradycję i nie, nie mówię tego z ironia. W końcu seks to coś, czego każdy z nas potrzebuje, a co nie każdy tak prosto zdobywa. Pomyślmy chociaż o pewnej pani, która świadczy usługi seksualne osobom z upośledzeniem umysłowym. Jest...terapeutką, wie o wszystkim jej partner. Bo każdy z nas, nawet jeśli jego umysł słabuje, ma potrzebę fizyczną. Chce zaznać chwili rozkoszy czy bliskości, nawet nie będąc do końca świadomym, że tego potrzebuje. Seks jest potrzebą, często pogubioną w naszym świecie, jest popyt, jest więc i podaż. Czy można tak wprost to potępiać, patrząc kolejnym schematem i ze świętością mówić o tym, że cielesność, przyrodzona nam przecież, jest grzechem? Czy jakakolwiek cielesność to grzech, skoro nikomu nie dzieje się krzywda?

Krzywda jednak niejedno ma imię. Krzywda bezpośrednia, ale i krzywda spychania na margines przez społeczeństwo, które nie zawsze myśli dość jasno i klarownie.

Dlatego też- Frida jest za całkowitą legalizacją prostytucji. I wilk będzie syty i owca cała. Niech chmary obrońców moralności teraz mnie skrzyczą, jaką to ja bezbożnicą jestem ( no jestem w ich mniemaniu, przecież przez swoją wiarę już miałam lądować na stosie!). Ale legalna prostytucja wydaje mi się być w porządku. Ma to też i swoje obwarowania, rzeczy, które mogą być nadużywane choć...czy rzecz, która rośnie legalnie, nieraz nie powoduje mniej nadużyć niż to, co rośnie dziko, nie pilnowane przez nikogo?

To tak jak z aborcją. Jeśli coś kwitnie w podziemiu, rośnie właśnie na marginesie, poza nawiasem regulacji prawnej, staje się niebezpieczne. Wielu ludzi ma w tym interes, swój, egoistyczny i nie musi się martwić, że go capną za tą krzywdę. Coś nielegalnego rozwija się dziko, nie można tego kontrolować. Można owszem usunąć nielegalny burdel, ale istnieje za dużo kruczków prawnych które tym burdelom pozwolą funkcjonować. Sanepid nie zrobi najazdu i nie sprawdzi, czy prostytutki są zdrowe, nie mają syfilisu i rzeżączki. Nikt nie sprawdzi czy te panie mają pozwolenie na pracę, bo przecież nie pracują, takiego zawodu nie ma! Taki zawód jest fu, be i nikt nie mówi wprost, że istnieje. Mimo że prostytucja u nas w kraju jest legalna, tylko już nie stręczycielstwo. Ale serio, czy na niepilnowanym rynku istnieje możliwość, żeby stręczycielstwo się nie rozwijało jak Hydra? Chyba nie bardzo.

Legalizacja prostytucji moim skromnym zdaniem pozwoliłaby nam na większą walkę z handlem żywym towarem. Skoro każda z pań odprowadzałaby podatki ze swojej wesołej działalności łatwo znaleźć tą, którą ktoś przywiózł sobie zza granicy i nie zarejestrował. Jak psa, brzydko porównując. Moim zdaniem nad czymś legalnym łatwiej trzymać pieczę, skoro i tak istnieje na taką skalę. Ja sama potrafię wymienić kilka burdeli w Poznaniu. Każdy o nich wie, o agencjach, jak zamówić sobie jakąś panię do łóżka z dowozem do domu. Ale to nielegalne, tss. Dobre sobie. Na pewno nikt oprócz tej pani nie czerpie z tego zysku...oczywiście. Mhm. Święta prawda.

Gdyby prostytucja była legalna moim zdaniem nie tylko łatwiej było by walczyć z ta niechcianą gałęzią interesu. Same prostytutki byłby bardziej chronione. Przecież w innych krajach istnieją związki zawodowe prostytutek broniące ich praw. Może cały proceder nie byłby tak wykańczający dla pracownic, skoro miałyby możliwość powiedzenia- nie, dzisiaj biorę chorobowe albo nie, taka ilość godzin jest przewidziana w ustawie. Nie musiałyby się bronić same. Bo obrona byłaby legalna. I nikt by się już może nie śmiał „jak to, jak można zgwałcić prostytutkę?” Ano można, o czym mówi też między innymi historia Aileen Wuornos skazanej na śmierć. Historia kobiety, która moim zdaniem była skrzywdzona i przez to niebezpieczna. Ale to już trochę inny temat.

Może te panie miałyby zapewnione wreszcie regularne badania lekarskie, edukację dotyczącą antykoncepcji- bo czasem nawet u tych pań kuleje- i wsparcie psychologa. Może ciemne oblicze prostytucji wreszcie by się odwróciło i prostytutka nie kojarzyła by się nam pejoratywnie, tylko normalnie. Jak każda kobieta pracująca, z tym, że pracująca w specyficzny sposób. Może wreszcie nie byłby nazywane tylko szmatami z głębokim połykiem, jak zwykli mówić o nich klienci, co słyszałam pewnego razu w barze.

I jeśli ktokolwiek nie jest godny nieraz szacunku, to właśnie klienci. Ci, co biją i chcą upokarzać, bo żona w domu im nie daje. To bywa żałosne. Nie mówię o zwykłym panu, który płaci za usługę, korzysta i wraca do siebie, ale o tych wszystkich mentalnych pokrakach, które przychodzą poczuć władzę, bo są małymi Pol Potkami niewyżytymi w garniturach i swoich biurach. Mówię o tych, co przekraczają granice. Tak, wobec prostytutki też się ją przekracza! Tak, można ją zgwałcić. Tak, jej też można odebrać, jak każdej kobiecie przez nadużycie szacunek do samej siebie. Bo póki robi pewne rzeczy z dumnie uniesioną głową, jest tego szacunku godna.

Każdy chce zaspokojenia swoich pragnie. Niektórzy marzą o nowym dywanie a niektórzy o fantazyjnym seksie z dominą- protytutką, którą potem rżnie ich na takowym dywanie w burdelu. I ani w tym pragnieniu nie ma nic złego, jest popyt, jest podaż. Nic złego, jeśli się nie przesadza. We wszystkim trzeba zachować umiar i pewne rzeczy ujarzmić, zalegalizować, pokazać ich inne oblicze, zdjąć maskę demonizacji i zająć się przy okazji prawdziwym demonem, jakim jest krzywda drugiej istoty.

A teraz wracam do swojego świata- wymyśliłam wreszcie, pisząc, co zrobię na obiad! Na koniec tylko pan Sting o tym, że prostytutce też można się zakochać.